Η προστατίτιδα είναι η πιο κοινή ουρολογική παθολογία, η οποία χαρακτηρίζεται από μια φλεγμονώδη διαδικασία στον προστάτη. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, εμφανίζεται σχεδόν στο 40% των ανδρών. Η κύρια ομάδα κινδύνου είναι ασθενείς ηλικίας 30-45 ετών. Σχεδόν κάθε τρίτη επίσκεψη στον ουρολόγο σχετίζεται με αυτή την ασθένεια.
Σπουδαίος!
Οι πληροφορίες από αυτό το άρθρο δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αυτοδιάγνωση και αυτοθεραπεία. Για να κάνετε σωστή διάγνωση και να συνταγογραφήσετε θεραπεία, θα πρέπει πάντα να συμβουλεύεστε έναν γιατρό.
Η εμφάνιση παθολογίας συχνά προωθείται από τη μειωμένη ανοσία, την υποθερμία, την παρουσία κακών συνηθειών και τον καθιστικό τρόπο ζωής, την έλλειψη τακτικής σεξουαλικής ζωής και τις σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις. Η θεραπεία της προστατίτιδας μπορεί να είναι αρκετά χρονοβόρα, ειδικά στα τελευταία στάδια ανάπτυξης. Όσο πιο γρήγορα ένας άνδρας αναζητήσει ιατρική βοήθεια, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες επιτυχούς ανάρρωσης. Χωρίς έγκαιρη θεραπεία, αυξάνεται ο κίνδυνος σοβαρών συνεπειών, συμπεριλαμβανομένης της στειρότητας, των προβλημάτων με τη σεξουαλική λειτουργία και της ούρησης.
Στο άρθρο θα μιλήσουμε για τους μηχανισμούς ανάπτυξης της νόσου, τα συμπτώματα και τις αιτίες, καθώς και τις σύγχρονες μεθόδους θεραπείας.
Τι είναι ο προστάτης;
Ο προστάτης (ή ο προστάτης αδένας) είναι ένα μη ζευγαρωμένο ανδρικό όργανο υπεύθυνο για την παραγωγή εκκρίσεων για τη διατήρηση της δραστηριότητας του σπέρματος. Το όργανο βρίσκεται κάτω από την ουροδόχο κύστη και περιβάλλει την ουρήθρα. Μπορεί να είναι μικρό - περίπου στο μέγεθος ενός καρυδιού, αλλά εξαιρετικά σημαντικό για την υγεία των ανδρών.
Ο προστάτης υποστηρίζει την παραγωγή σπερματοζωαρίων, εξασφαλίζει την κίνηση και την εκσπερμάτισή τους, συμμετέχει στην εμφάνιση της σεξουαλικής επιθυμίας και στην έναρξη του οργασμού, επηρεάζει τη δραστηριότητα των όρχεων και τη σύνθεση των ανδρογόνων (ανδρικές ορμόνες του φύλου).
Οποιεσδήποτε παθολογικές διεργασίες στον προστάτη επηρεάζουν τη σύνθεση του προστατικού εκκρίματος. Ως αποτέλεσμα, η ποιότητα του σπέρματος υποβαθμίζεται και η ικανότητά τους να γονιμοποιούν μειώνεται. Επιπλέον, ο κίνδυνος ουρολοιμώξεων αυξάνεται επειδή ο προστάτης φυσιολογικά εμποδίζει τα βακτήρια να εισέλθουν στην ουρήθρα.
Δυστυχώς, οι ασθένειες που απαιτούν θεραπεία του προστάτη είναι αρκετά συχνές. Συνήθως μιλάμε για διάφορες καρκινικές και ορμονικές διεργασίες. Η προστατίτιδα θεωρείται μια από τις πιο συχνές παθήσεις του οργάνου, καθώς έχει διαφορετική παθογένεια.
Συμπτώματα της νόσου
Τα συμπτώματα της προστατίτιδας μπορεί να ποικίλλουν ανάλογα με τον τύπο της νόσου με την οποία διαγιγνώσκεται ένας άνδρας. Ανεξάρτητα από τη μορφή, επιλέγεται ολοκληρωμένη θεραπεία με στόχο την εξάλειψη των υπαρχόντων συμπτωμάτων.
Υπάρχουν 3 ομάδες συμπτωμάτων που χαρακτηρίζουν την προστατίτιδα:
- Σύνδρομο πόνου. Ο πόνος στην προστατίτιδα μπορεί να ποικίλλει σε ένταση και θέση. Μερικές φορές το σύνδρομο πόνου εξαπλώνεται στο κάτω μέρος της κοιλιάς, στο όσχεο, στο περίνεο, στον πρωκτό και στο κάτω μέρος της πλάτης. Όσο περισσότερη φλεγμονή αναπτύσσεται, τόσο πιο επώδυνος γίνεται ο ασθενής. Ο πόνος μπορεί να επιδεινωθεί κατά τη διάρκεια ή μετά τη σεξουαλική δραστηριότητα ή κατά την ούρηση.
- Δυσουρικό σύνδρομο. Η διεύρυνση του προστάτη δημιουργεί αυξημένη πίεση στους ουρητήρες, η οποία οδηγεί σε σταδιακή μείωση του αυλού. Ο ασθενής έχει προβλήματα στην ούρηση και η αίσθηση της γεμάτης κύστης επιμένει μετά τη χρήση της τουαλέτας.
- Σεξουαλικές αποκλίσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένας άνδρας μπορεί να παρουσιάσει συχνές επώδυνες αυθόρμητες στύσεις ή πλήρη έλλειψη σεξουαλικής διέγερσης. Με την προστατίτιδα, η αίσθηση του οργασμού συχνά μειώνεται και η ίδια η σεξουαλική επαφή γίνεται σύντομη ή η στύση μπορεί να εξαφανιστεί εντελώς κατά τη σεξουαλική επαφή.
Ένα από τα πρώτα σημάδια ανάπτυξης προστατίτιδας σε έναν άνδρα είναι η συχνή ούρηση και η δυσφορία στη βουβωνική χώρα. Στην ουρήθρα εμφανίζεται ένα αίσθημα καύσου, το οποίο αυξάνεται όταν πηγαίνετε στην τουαλέτα. Υπάρχει γενική κόπωση, μειωμένη ισχύς, επιταχυνόμενη ή επώδυνη εκσπερμάτιση. Ωστόσο, η ασθένεια δεν χαρακτηρίζεται πάντα από την εμφάνιση αντίστοιχων συμπτωμάτων. Υπάρχουν μορφές προστατίτιδας που είναι ασυμπτωματικές στα αρχικά στάδια. Αυτό σημαίνει ότι η διάγνωση της παθολογίας σε τέτοιες περιπτώσεις θα είναι δύσκολη.
Αιτίες
Συχνά η ασθένεια εμφανίζεται σε φόντο μειωμένης ανοσίας, παρουσία σεξουαλικά μεταδιδόμενων λοιμώξεων ή συνοδών ασθενειών. Μια κοινή αιτία προστατίτιδας είναι μια βακτηριακή λοίμωξη που προκαλεί φλεγμονή του ιστού του προστάτη.
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη παθολογίας. Ας επισημάνουμε τα κυριότερα:
- Υποθερμία. Η υποθερμία προκαλεί έντονο στρες στο σώμα, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα. Ως αποτέλεσμα, η παθογόνος μικροχλωρίδα αρχίζει να πολλαπλασιάζεται ενεργά, γεγονός που οδηγεί σε μια φλεγμονώδη διαδικασία.
- Ανενεργός τρόπος ζωής. Η καθιστική εργασία και η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας επηρεάζουν αρνητικά την κυκλοφορία του αίματος στα πυελικά όργανα. Αυτό οδηγεί σε στασιμότητα και φλεγμονή.
- Υπερβολικό βάρος. Οι παχύσαρκοι ασθενείς συνήθως ακολουθούν έναν ανενεργό τρόπο ζωής, ο οποίος οδηγεί σε κακή κυκλοφορία του αίματος στα εσωτερικά όργανα. Συμφόρηση και φλεγμονή εμφανίζονται στον ιστό του προστάτη. Για το λόγο αυτό, η ομαλοποίηση του βάρους θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς τρόπους πρόληψης των παθήσεων του προστάτη.
- Παρουσία χρόνιων παθολογιών. Μια χρόνια πηγή μόλυνσης στο σώμα αυξάνει τον κίνδυνο φλεγμονής του προστάτη.
- Χρόνια δυσκοιλιότητα. Η κατακράτηση των κοπράνων στα έντερα ασκεί πίεση στον προστάτη, οδηγώντας σε κακή κυκλοφορία. Επιπλέον, η δυσκοιλιότητα συχνά συμβάλλει στον πολλαπλασιασμό των παθογόνων μικροοργανισμών.
- Τραυματισμοί οργάνων. Με τραυματική βλάβη στον προστάτη ή στα πυελικά όργανα, η κυκλοφορία του αίματος επιδεινώνεται και η τοπική ανοσία μειώνεται. Αυτό αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης προστατίτιδας.
- Χαρακτηριστικά της σεξουαλικής δραστηριότητας. Μια υπερβολικά ενεργή σεξουαλική ζωή ή η παρατεταμένη αποχή μπορεί επίσης να προκαλέσει την ασθένεια.
Επιπλέον, οποιεσδήποτε ασθένειες που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη της νόσου. Μιλάμε για συνεχές άγχος, έλλειψη ύπνου, υπερκόπωση.
Τύποι ασθενειών
Συχνά τα συμπτώματα μιας παθολογίας εξαρτώνται από τη φύση και την πορεία των γεγονότων. Υπάρχουν διάφοροι τύποι προστατίτιδας, καθένας από τους οποίους έχει τα δικά του χαρακτηριστικά:
- Βακτήρια. Ο πιο κοινός τύπος ασθένειας που εμφανίζεται ως αποτέλεσμα βακτηριακής λοίμωξης και μειωμένης ανοσίας. Υπάρχουν οξείες και χρόνιες μορφές παθολογίας. Κατά κανόνα, ένας άνδρας ανησυχεί για πόνο και δυσφορία στην περιοχή του περινέου, προβλήματα με την ούρηση, επιδείνωση της γενικής υγείας και αυξημένη θερμοκρασία σώματος. Σε σοβαρές περιπτώσεις της νόσου, σημειώνεται η παρουσία αίματος ή πύου στα ούρα. Ωστόσο, τέτοια συμπτώματα είναι πιο χαρακτηριστικά του οξέος σταδίου και των υποτροπών της νόσου. Με τη χρόνια προστατίτιδα, τα συμπτώματα μπορεί να είναι «θολά» ή να μην εμφανίζονται καθόλου.
- Αβακτηριακό. Σε αυτή την περίπτωση, η ασθένεια είναι φλεγμονώδης και μη φλεγμονώδης φύση και συχνά ονομάζεται σύνδρομο χρόνιου πυελικού πόνου (CPPS). Με αυτή τη μορφή προστατίτιδας παρατηρούνται καταστροφικές αλλαγές στον μυϊκό ιστό του αδένα. Τα παθογόνα είναι αυτοάνοσα νοσήματα, διαταραχές ανάπτυξης οργάνων και χρόνιες λοιμώξεις της ουροδόχου κύστης.
- Στασιμότητα. Αυτή η κατάσταση αναπτύσσεται στο φόντο της χρόνιας προστατίτιδας και συνοδεύεται από διαταραχή της μικροκυκλοφορίας και της ροής του αίματος στα πυελικά όργανα. Επιπλέον, η παθολογία μπορεί να εκδηλωθεί απουσία σεξουαλικής επαφής για μεγάλο χρονικό διάστημα, καθώς αυτό οδηγεί σε στασιμότητα των εκκρίσεων στον προστάτη. Τις περισσότερες φορές, οι ασθενείς με αυτή τη μορφή της νόσου υποφέρουν από στυτική δυσλειτουργία, προβλήματα με την ούρηση και δυσφορία στη βουβωνική χώρα.
- Λογισμός. Η ανάπτυξη αυτής της μορφής προστατίτιδας διευκολύνεται από την εμφάνιση λίθων (πέτρες) στον ιστό του προστάτη. Η νόσος εμφανίζεται συνήθως σε ασθενείς ηλικίας άνω των 55-60 ετών. Τα αίτια της παθολογίας είναι η ακατάλληλη θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας ή της ουρολιθίασης. Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα μιας τέτοιας προστατίτιδας στους άνδρες περιλαμβάνουν δυσκολία στην ούρηση, εξασθένηση της στύσης και εμφάνιση αίματος στα ούρα.
- Πυώδης. Μια επικίνδυνη συνέπεια της ακατάλληλης θεραπείας της οξείας προστατίτιδας μπορεί να είναι μια πυώδης μορφή της νόσου. Σε αυτή την περίπτωση, αναπτύσσεται σύνδρομο οξέος πόνου, που επηρεάζει ολόκληρη την περιοχή του περίνεου και της βουβωνικής χώρας. Ο άνδρας αισθάνεται απότομη αύξηση της θερμοκρασίας, σοβαρά προβλήματα με την ούρηση και παρουσία πυωδών εγκλεισμάτων στα ούρα. Η πυώδης προστατίτιδα θεωρείται η πιο επικίνδυνη γιατί, αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να προκαλέσει απόστημα και να οδηγήσει σε θάνατο.
Διάγνωση προστατίτιδας
Η ασθένεια διαγιγνώσκεται από έναν ουρολόγο - εάν εμφανιστούν χαρακτηριστικά συμπτώματα, αξίζει να κλείσετε ένα ραντεβού μαζί του. Κατά την αρχική διαβούλευση, ο ειδικός λαμβάνει το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς, ρωτά για τα υπάρχοντα παράπονα και πραγματοποιεί ορθική εξέταση του προστάτη. Μετά από αυτό, συνταγογραφούνται ορισμένες πρόσθετες εξετάσεις που είναι απαραίτητες για τη διάγνωση του υπάρχοντος τύπου προστατίτιδας και τη συνταγογράφηση κατάλληλης θεραπείας.
Η εξέταση περιλαμβάνει:
- Υπερηχογράφημα (TRUS) των πυελικών οργάνων.
- Κλινική εξέταση αίματος.
- Γενική ανάλυση ούρων.
- Μικροσκοπική ανάλυση έκκρισης προστάτη.
- Ένα στυλεό από την ουρήθρα και μια βακτηριακή καλλιέργεια του εκκρίματος για την ανίχνευση σεξουαλικά μεταδιδόμενων λοιμώξεων.
Εάν είναι απαραίτητο, ο ασθενής μπορεί να παραπεμφθεί για περαιτέρω εξετάσεις: σπερμογράφημα, αξονική τομογραφία (ή μαγνητική τομογραφία) των πυελικών οργάνων.
Σπουδαίος!
Οι πληροφορίες από αυτό το άρθρο δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αυτοδιάγνωση και αυτοθεραπεία. Για να κάνετε σωστή διάγνωση και να συνταγογραφήσετε θεραπεία, θα πρέπει πάντα να συμβουλεύεστε έναν γιατρό.
Μέθοδοι θεραπείας
Η ανεπαρκής θεραπεία της προστατίτιδας μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα υγείας. Οι ασθενείς συχνά διαγιγνώσκονται με επιπλοκές όπως κυστίτιδα, κυστίτιδα, πυελονεφρίτιδα, υπογονιμότητα και στυτική δυσλειτουργία. Επομένως, η σωστή επιλογή θεραπείας είναι εξαιρετικά σημαντική.
Η θεραπεία της φλεγμονής του προστάτη συνήθως απαιτεί μια ολιστική προσέγγιση που περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και υποστηρικτικά μέτρα. Σε δύσκολες περιπτώσεις ο ασθενής υποβάλλεται σε χειρουργική επέμβαση.
Ως μέρος της φαρμακευτικής θεραπείας, συνταγογραφούνται αντιβιοτικά για να σταματήσει η φλεγμονώδης διαδικασία. Εάν η ασθένεια είναι μολυσματικής-βακτηριακής φύσης, πραγματοποιείται πρόσθετη αντιβακτηριακή θεραπεία.
Τα φάρμακα χρησιμοποιούνται επίσης ως μέρος της φαρμακευτικής θεραπείας για την εξάλειψη των υπαρχόντων συμπτωμάτων. Αυτά θα μπορούσαν να είναι:
- Παυσίπονα.
- Αντισπασμωδικά και μυοχαλαρωτικά.
- Διουρητικά.
- Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα.
- Φάρμακα για την ομαλοποίηση της λειτουργίας του προστάτη.
- Φάρμακα για την αποκατάσταση της στύσης.
Είναι επιτακτική ανάγκη να ακολουθήσετε μια σειρά από συστάσεις:
- Πίνετε αρκετό νερό (1,5-2 λίτρα) όλη την ημέρα.
- Ακολουθήστε μια δίαιτα, αποκλείστε από τη διατροφή τα πικάντικα, λιπαρά και αλμυρά τρόφιμα.
- Αποβολή αλκοόλ.
Μερικές φορές χρησιμοποιούνται φαρμακευτικά φυτικά σκευάσματα με βακτηριοκτόνα αποτελέσματα για την ανακούφιση της φλεγμονής. Ωστόσο, η λήψη αφεψημάτων και αφεψημάτων επιτρέπεται μόνο κατόπιν συνεννόησης με έναν ουρολόγο. Θυμηθείτε ότι οι λαϊκές θεραπείες δεν είναι πανάκεια για την ασθένεια και ανακουφίζουν μόνο τα συμπτώματα, αλλά δεν εξαλείφουν την αιτία.
Ένα σημαντικό μέρος της θεραπείας είναι το μασάζ του προστάτη. Διενεργείται εάν δεν υπάρχουν αντενδείξεις. Η ουσία αυτής της διαδικασίας είναι να αφαιρεθεί η συσσωρευμένη φλεγμονώδης έκκριση από το όργανο. Αυτό καθιστά δυνατή τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος στους ιστούς, την εξάλειψη της συμφόρησης, την τόνωση της τοπικής ανοσίας και την αποκατάσταση της βατότητας των εκκριτικών καναλιών.
Μια άλλη δημοφιλής επιλογή είναι η φυσικοθεραπεία. Στον 21ο αιώνα, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς υψηλής ποιότητας σύγχρονη θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας χωρίς τη χρήση σύνθετης φυσιοθεραπείας. Με τη βοήθειά του, είναι δυνατή η αποκατάσταση της κυκλοφορίας του αίματος στα πυελικά όργανα, η ενίσχυση της επίδρασης των φαρμάκων και η εξάλειψη της συμφόρησης. Η θεραπεία χρησιμοποιεί υπερήχους, λέιζερ, θερμικά ή ηλεκτρομαγνητικά αποτελέσματα.
Με παρατεταμένη πορεία της φλεγμονώδους διαδικασίας και μείωση της ανοσίας, ο ασθενής συνταγογραφείται ανοσοθεραπεία. Αυτό περιλαμβάνει τη λήψη ανοσοτροποποιητών και συμπλεγμάτων πολυβιταμινών που στοχεύουν στη βελτίωση των προστατευτικών λειτουργιών του σώματος και της γενικής ευεξίας.
Μερικές φορές η συντηρητική θεραπεία της προστατίτιδας δεν φέρνει τα επιθυμητά αποτελέσματα, επομένως ο ασθενής χρειάζεται χειρουργική επέμβαση.
Φυσικά, η χειρουργική επέμβαση απαιτεί μεγάλο χρόνο αποκατάστασης και συχνά οδηγεί σε μια σειρά από επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένης της υπογονιμότητας. Επομένως, δεν πραγματοποιείται σε νεαρούς άνδρες σε αναπαραγωγική ηλικία.
Συμπτώματα και θεραπεία της οξείας προστατίτιδας
Η οξεία προστατίτιδα χαρακτηρίζεται από ταχεία έναρξη και ανάπτυξη. Αξίζει να σημειωθεί ότι εμφανίζεται αρκετά σπάνια - περίπου στο 5% των περιπτώσεων.
Η φλεγμονώδης διαδικασία στον προστάτη αναπτύσσεται σταδιακά, επομένως μπορούν να διακριθούν διάφορα στάδια της οξείας μορφής:
- Καταρροϊκός. Η φλεγμονώδης διαδικασία επηρεάζει μεμονωμένους λοβούς οργάνων και επηρεάζει τη δομή των βλεννογόνων μεμβρανών και του υποβλεννογόνιου στρώματος. Ως αποτέλεσμα, εμφανίζεται απόφραξη των ωοθυλακίων του αδένα.
- Θυλακιώδης. Εμφανίζεται εστιακή διαπύηση των προσβεβλημένων λοβών.
- Παρεγχυματώδης. Υπάρχει πολλαπλή βλάβη στο όργανο. Σχεδόν όλοι οι ιστοί εμπλέκονται στη φλεγμονώδη διαδικασία. Σχηματίζεται ένα απόστημα, το οποίο μπορεί να σπάσει και να απελευθερώσει πυώδες περιεχόμενο στην ουροδόχο κύστη, την ουρήθρα ή το ορθό.
Τα συμπτώματα της οξείας προστατίτιδας περιλαμβάνουν: έντονο πόνο, αυξημένη θερμοκρασία σώματος, ρίγη, έντονη εφίδρωση και αδυναμία. Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκληθεί από διάφορους μικροοργανισμούς. Τα πιο κοινά αίτια είναι τα Escherichia coli, Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa και Enterobacter.
Η θεραπεία της παθολογίας πρέπει να ξεκινήσει αμέσως μετά την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων. Σε τέτοιες περιπτώσεις, οι επιπλοκές και οι συνέπειες για την υγεία μπορούν συνήθως να αποφευχθούν. Στον ασθενή συνταγογραφείται ένας συνδυασμός αντιβιοτικών που είναι αποτελεσματικά έναντι του υπάρχοντος αιτιολογικού μικροοργανισμού. Σε αυτή την περίπτωση, το αποτέλεσμα της θεραπείας παρατηρείται μετά από 2-3 ημέρες. Σε έναν άνδρα, σχεδόν όλα τα συμπτώματα εξαφανίζονται, η επιθυμία για ούρηση επανέρχεται στο φυσιολογικό και τα σημάδια μόλυνσης εξαφανίζονται.
Χωρίς την απαραίτητη θεραπεία, μπορεί να εμφανιστούν αποφράξεις του ουροποιητικού συστήματος και αποστήματα. Τέτοιες καταστάσεις απαιτούν επείγουσα νοσηλεία και συχνά χειρουργική επέμβαση.
Συμπτώματα και θεραπεία χρόνιας προστατίτιδας
Η χρόνια μορφή της νόσου χαρακτηρίζεται από αργή ανάπτυξη. Τα συμπτώματα είναι ασυνεπή ή απουσιάζουν, με αποτέλεσμα πολλοί άνδρες να αγνοούν την παρουσία του για χρόνια και να μην αναζητούν ιατρική βοήθεια.
Ταυτόχρονα, στην αρχή της ανάπτυξης της παθολογίας, οι ασθενείς σημειώνουν αύξηση της σεξουαλικής επιθυμίας και αυθόρμητες στύσεις. Ταυτόχρονα όμως εμφανίζονται σημεία χρόνιας προστατίτιδας όπως: Β. σμίκρυνση της διάρκειας της σεξουαλικής επαφής και επώδυνη εκσπερμάτιση. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, τα συμπτώματα γίνονται λιγότερο έντονα, αλλά η επιδείνωση της ευημερίας αυξάνεται. Πολλοί άνθρωποι παραπονιούνται για έλλειψη πρωινής στύσης, μειωμένη λίμπιντο και αυξημένη εφίδρωση στη βουβωνική χώρα.
Κατά τη διάρκεια μιας έξαρσης της προστατίτιδας, ένας άνδρας βιώνει πόνο στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, δυσκολία στην ούρηση και πυρετό. Ωστόσο, άλλα συμπτώματα της παθολογίας μπορεί να απουσιάζουν, γεγονός που συχνά περιπλέκει τη διάγνωση.
Για να γίνει ακριβής διάγνωση απαιτείται ολοκληρωμένη εξέταση που περιλαμβάνει ιατρικό ιστορικό, ορθική εξέταση του προστάτη και σειρά εργαστηριακών εξετάσεων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, χρησιμοποιούνται επίσης οργανικές μέθοδοι.
Η θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας στη χρόνια μορφή της διαρκεί 3-4 εβδομάδες έως 6-12 μήνες. Η εστίαση είναι στην εξάλειψη των αιτιών της φλεγμονώδους διαδικασίας στον προστάτη. Διαφορετικά, δεν μπορεί να αποκλειστεί η υποτροπή της παθολογίας.
Προληπτικά μέτρα
Για την πρόληψη της προστατίτιδας στους άνδρες, συνιστάται η διόρθωση του τρόπου ζωής και η εγκατάλειψη κακών συνηθειών. Κι αυτό γιατί εάν οι παράγοντες που προδιαθέτουν για την ανάπτυξη της νόσου επιμένουν, είναι πιθανή η υποτροπή. Η σωστή διατροφή, ο επαρκής ύπνος και η σωματική δραστηριότητα και η τακτική σεξουαλική ζωή παίζουν βασικό ρόλο στην πρόληψη.
Επιπλέον, οι ουρολόγοι συμβουλεύουν να ακολουθήσετε τις ακόλουθες συστάσεις για την αποφυγή φλεγμονής του προστάτη:
- Αποφύγετε την υποθερμία.
- Όταν κάθεστε, κάντε τακτικά μικρά διαλείμματα και ελαφριές ασκήσεις προθέρμανσης.
- Ενσωματώστε τη σωματική δραστηριότητα και τις βόλτες στη ρουτίνα σας.
- Κανονικοποιήστε τη διατροφή σας και εξαλείψτε τη δυσκοιλιότητα (καλύτερα να συμβουλευτείτε έναν ειδικό για το υπάρχον πρόβλημα).
- Έχετε μια τακτική σεξουαλική ζωή με έναν σταθερό σύντροφο.
- Μετά από 40 χρόνια, κάντε ετήσιο έλεγχο με ουρολόγο.
Και φυσικά, θα πρέπει να θυμάστε ότι εάν έχετε σημάδια προστατίτιδας, θα πρέπει να συμβουλευτείτε αμέσως έναν γιατρό. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να αποφευχθούν επικίνδυνες συνέπειες για την υγεία.